Almanya’nın Köln kentinde Müllheim Wiener Platz’da Kadın Gözüyle kadın örgütlenmesi depremzedelerle dayanışma çadırı açtı.
Standa ilginin iyi olmasından belli olan bir şey vardı ki; deprem katliamı sadece kendi coğrafyamızın insanlarının değil yerli emekçilerin de gündeminde sıcaklığını kaybetmemiş.
Sistemi teşhir eden ve 8 Mart’a çağıran bildirilerimizin dağıtımı, aynı içerikte konuşmalar yaptığımız sırada ilginç konuşmalar, diyaloglarda da geçti.
Maraş’ta bütün ailesinin sokakta olduğunu, kimseden yardım görmediklerini, kendisinin de o günden beri burada uyku görmediğini söyleyen bir kadın gözyaşlarına boğuldu.
Masalara koyduğumuz yardım kutularına bağış atmaya gelenler arasında bulunan Alman bir kadın ise “Eşya giysi yardımı kabul edip etmediğimizi” sordu. Bu gün sadece para yardımı yapabileceğini söylediğimizde ise anlattıkları Avrupa’da da var olan sahtekarlığın iktidarın örgütlenme alanlarından camilerde dönenlerin minik bir kısımını yansıtıyordu.
Kadın “Giysi yardımı yapıp yapamayacağımı sormak için buradaki camiye gittim. Bana etiketli elbiseler kabul ettiklerini söylediler” dedikten sonra nedenini sordu. O’na Türkiye’de insanların vergileri ile çalışan Kızılay AFAD gibi kurumların yardım diye yollanan çadırları, giysileri, yiyecekleri dahi depremzedelere sattıklarını anlattık. Bu tür yerlere yardımın yerine ulaşmayacağını anlattık.
Demokrat insanların takdir dolu sözleri ve ancak devrimci demokrat kurumların yardımlarının yerine ulaştığına inandıklarını belirten sözlerinin yanısıra, kendince provakatörlüğe soyunan bir AKP’liye gereken yanıt verilince, önce “Kardeşlik birlik” söyleviyle geri adım atmaya çalıştı, ardından standtan uzaklaştı.
